Dit mooie verhaal, gestart tijdens een van de eerste wandelcoaching sessies wil ik jou, zo dicht bij de grote vakantie niet onthouden.

Het verhaal start in september vorig jaar, net nadat blad-veer opgericht is, net nadat ik mijn eerste sessies in de natuur, mijn eerste coachingprogramma’s opgebouwd had. En, Maarten was één van mijn eerste klanten. 

Maarten had het goed.

Uiterlijk toch, een mooie job gekoppeld aan een mooie auto, alle voordelen die je je maar kan wensen en minstens 3x per jaar op vakantie. Geef toe, er zijn mensen die het met minder moeten stellen. En toch…

Elke vakantie kwam dat knagend gevoel terug.

Dat gevoel dat zegt: Is het dit nu? Is dit nu de job voor de rest van mijn leven? Ben ik al op mijn hoogtepunt? Wat als…

En telkens opnieuw nam Maarten zich voor om tijdens de vakantie eens heel diep na te denken, na de vakantie te luisteren naar zijn gevoel en eindelijk eens werk te maken van zijn werk om 2 weken later te hervallen in zijn oude gewoonten. Tot september vorig jaar.

Maarten had over wandelcoaching gehoord.

En raakte geïntrigeerd. Hij belde mij en vroeg mij of dit niet weer zo’n één of ander zweverig verhaal is, want daar had hij hoegenaamd geen boodschap aan. Ik ook niet, tenandere. Ik vertelde hem welke voordelen wandelcoaching in het algemeen kan bieden en hoe we dit op zijn verhaal zouden kunnen toepassen. Ik vertelde hem ook dat het moet “klikken” tussen ons en… het “klikte”.

Maarten maakte zijn eerste afspraak.

Ik liet hem de keuze maar hij prefereerde om te komen genieten van het prachtige Kluisbos.

 Ik maakte hem attent op de prachtige natuur en liet hem het eerste half uur acclimatiseren zodat hij klaar was voor wat volgde.  Hij leerde zijn kernwaarden en competenties kennen en hij ontdekte waar hij écht energie van kreeg. Hij ontdekte ook welke situaties letterlijk energie van hem wegvraten.

Maartens’ jobkompas.

Op het einde van de tweede sessie (een 3-tal weken later) wist Maarten dat hij eigenlijk wel de job van zijn dromen had. Het ingevulde jobkompas bewees zelfs dat hij goed zat. Hij moest alleen op een andere manier omgaan met een aantal situaties in zijn job, situaties die hij door iets anders te communiceren en zich iets meer open te stellen voor ideeën van anderen volledig kon aanpakken.

Het inzicht hierin kwam letterlijk op een kruispunt tussen 2 wegen in het bos. En, Maarten wist dit eigenlijk onbewust al, hij had iemand nodig om dat inzicht terug aan de oppervlakte te krijgen. Hij noemt mij sindsdien ook zijn “inzicht” coach.

En nu?

Maarten werkt nog altijd in dezelfde firma, voelt zich niet meer vastzitten in zijn job, gaat nog altijd 3x per jaar op vakantie maar toch is er 1 groot verschil: Maarten maakt zich geen zorgen meer, het knagend gevoel is weg. Vakantie is nu écht vakantie, niet meer om zijn batterijen op te laden (dat doet hij tijdens zijn job ook) maar om te genieten.

Mooi verhaal niet?